Ulice z historią: Drwęcka

Ulice z historią
Typography

Przed II wojną światową, dzisiejsza ulica Drwęcka składała się z trzech ulic. Od skrzyżowania z ulicą Kopernika do przejazdu kolejowego Hindenburg Strasse, dalej Friedrich Strasse do Placu Tysiąclecia, a później do ulicy Olsztyńskiej Drewenz Strasse.

Po lewej stronie ulicy stoi wieża ciśnień, którą oddano do użytku w 1903 roku. Mieszczący maszynerię główny budynek wodociągów wybudowano przy dzisiejszej ulicy Gizewiusza, natomiast wieżę postawiono w jednym z najwyższych punktów ówczesnej Ostródy. Umieszczony na jej szczycie zbiornik na wodę miał pojemność 400 metrów sześciennych, co wystarczało na zaspokojenie potrzeb 26 tysięcy mieszkańców.


Po drugiej stronie ulicy znajduje się obecny gmach Liceum Ogólnokształcącego. Budynek wzniesiono w latach 1905-1906, a uroczyście oddano do użytku 10 kwietnia 1907 roku i nadano mu nazwę Gimnazjum Cesarza Wilhelma (chodzi o Wilhelma II Hohenzollerna) i przekazano na własność państwu pruskiemu.

W polskiej Ostródzie w budynku byłego już Kaiser Wilhelm Gymnasium mieściły się podstawowa Szkoła Ćwiczeń, średnie Liceum Pedagogiczne i wieczorowe Liceum Ogólnokształcące oraz pomaturalne Studium Nauczycielskie. Dzisiaj, oprócz Liceum Ogólnokształcącego Nr 1 im. Jana Bażyńskiego, swoją siedzibę ma tutaj również biblioteka powiatowa.

Naprzeciwko znajduje się duży budynek, w którym przed wojną znajdował się Urząd Skarbowy. W czasach PRL-u mieścił się tu przez długie lata oddział Narodowego Banku Polskiego, a po 1990 roku Bank Gdański. W ostatnich latach gmach został sprzedany prywatnemu przedsiębiorcy i czeka na zagospodarowanie.

Za bankiem, przy skrzyżowaniu z ulicą Sienkiewicza jest mały skwer, na którym podobno po II wojnie światowej pochowano kilkudziesięciu żołnierzy sowieckich. W późniejszych latach ich szczątki miano przenieść na cmentarz żołnierzy radzieckich przy obecnej ulicy Jagiełły, nieopodal ostródzkiego szpitala.


Po drugiej stronie ulicy, tam gdzie obecnie jest parking, stała dwupiętrowa kamienica, w której mieścił się sklep kolonialny i tytoniowy Carla Tillmanna.

Dalej, za przejazdem kolejowym, po lewej stronie znajdował się gmach szkoły dla dziewcząt Luisenschule. Stał on na rogu Drwęckiej i Stapińskiego. Przetrwał wojnę w niezłym stanie, ale postanowiono go rozebrać a cegły przeznaczyć na odbudowę Warszawy. Przez wiele lat był tu plac ćwiczeń ostródzkich strażaków. W ostatnich latach zbudowano tu siedzibę ostródzkiej Komendy Powiatowej Staży Pożarnej.

Naprzeciwko szkoły znajdował się hotel Elisenhof. Nazwany tak na cześć księżniczki bawarskiej Elżbiety Ludwiki (1801-1873), od 1823 żony Fryderyka Wilhelma i dzięki temu królowej Prus od 1840 roku. Elisenhof posiadał restaurację, sale konferencyjne, nowoczesną kręgielnię, salę teatralną, kawiarnię i piękny ogród. Jesienią i zimą wystawiał tu przedstawienia olsztyński teatr. Restauracja hotelowa była użyczana m.in. ostródzkim stowarzyszeniom katolickim, urządzającym tu swoje imprezy.

Dalej wznosił się gmach Deutsches Theater. Jego budowę zlecił w 1916 roku, jeden z najbogatszych ostródzian, właściciel kawiarni ratuszowej i kina Kammerlichtspiele – Richard Nass. W 1918 roku uroczyście go otwarto. Był to drugi z ostródzkich teatrów (po znajdującym się tuż obok Luisen-Theater) z salą na 700 miejsc, kręgielnią, restauracją i kawiarnią. Przy Deutsches Theater nigdy nie działał profesjonalny zespół. Swoje przedstawienia prezentowały tam grupy z Olsztyna, Gdańska i Królewca, regularnie wyświetlane były filmy, organizowano akademie, wieczory literackie oraz pokazy mody. Uznaniem ostródzkiej elity cieszyła się teatralna restauracja.


Dalej ulica przekracza Drwęcę po tzw. Zielonym Moście. Za rzeką, przy zbiegu ulic Olsztyńskiej, Gizewiusza i Drwęckiej spory plac zajmowała duży budynek. Był to browar Viktoria, od 1933 roku Osteroder Brauerei (Browar Ostródzki). Warzono w nim najpopularniejsze w mieście piwo. Po II wojnie światowej działała tu wytwórnia tanich win owocowych.

Po drugiej stronie ulicy, tam gdzie dziś znajduje się sklep NETTO, jeszcze na przełomie XIX i XX wieku mieścił się szpital.

zgoda
Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.
Możesz samodzielnie decydować o tym czy, jakie i przez jakie witryny pliki cookie mogą być zamieszczana na Twoim urządzeniu. Przeczytaj: jak wyłączyć pliki cookie. Szczgółowe informacje na temat wykorzystania plików cookie znajdziesz w Polityce Cookie.