Dnia 14 października 1806 roku, w dwóch jednocześnie stoczonych bitwach pod Jeną i Auerstadt, Wielka Armia Francuzów rozbiła doszczętnie główne siły pruskie i armię saską. Wojska francuskie ścigały niedobitki nieprzyjaciela, przemieszczając się w kierunku wschodnim. Wtedy to król Prus wraz z żoną uciekł z Berlina i schronił się na krótki czas w Ostródzie. Zamieszkał w kamieniczce przy południowej pierzei Nowego Rynku, gdzie mieściła się „Apteka pod Orłem”. Na pamiątkę tego wydarzenia, na frontowej ścianie budynku, pod rzeźbionym wizerunkiem czarnego orła, umieszczono tablicę informująca o tym, że: „W tym domu w ciężkich czasach w dniach od 16 do 23 listopada 1806 roku mieszkali król Fryderyk Wilhelm III i królowa Luiza”.

O historii powstania malowideł w kościele pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny krótką notatkę napisał proboszcz jedynej wówczas ostródzkiej parafii katolickiej, ks. Wacław Hipsz. Czytamy w niej: W 1954 r. kościół obchodził 90-lecie Objawień Matki Bożej w Lourdes. Świątynia w Ostródzie w tym czasie domagała się malowania. Ponieważ jest to Kościół Maryjny, pewnej niedzieli przeprowadziłem po kazaniu swoisty „plebiscyt” – czy parafianie chcą kościół tylko wymalować, czy też na uczczenie 100-lecia Dogmatu Niepokalanego Poczęcia, pod którym to tytułem jest ostródzka świątynia, ozdobić piękną polichromią. Wszyscy wierni jednogłośnie wybrali to drugie.

Przy Marktstrasse, obecnej ulicy Pułaskiego, działała od XIX wieku średniej wielkości fabryczka produkująca spirytualia. Należała do założonej w 1857 roku rodzinnej firmy J. Lewinsohn & Co., która – oprócz produkcji – zajmowała się również handlem hurtowym niemieckimi winami.

Pierwsza wzmianka o planach budowy fortyfikacji, powiązanych z ostródzkim arsenałem, pojawiła się w liście króla Fryderyka Wilhelma IV do ministra von Boyena w 1842 roku. Wprawdzie Ostróda twierdzą się nie stała, ale w latach 1843-45 zbudowano obronny arsenał dla lokalnego batalionu.

W pruskiej Ostródzie mełły mąkę trzy wiatraki. Pierwszy z nich stał w miejscu gdzie dziś mieści się Zespół Szkół Zawodowych im. S. Staszica, drugi koło Czerwonych Koszar, mniej więcej na końcu ulicy I Dywizji, a trzeci na górce koło ulicy Gizewiusza, na końcu uliczki Wąskiej. Tak wynika z wydanej w drugiej połowie XIX wieku mapy Ostródy i okolic.

Więcej artykułów…

zgoda
Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.
Możesz samodzielnie decydować o tym czy, jakie i przez jakie witryny pliki cookie mogą być zamieszczana na Twoim urządzeniu. Przeczytaj: jak wyłączyć pliki cookie. Szczgółowe informacje na temat wykorzystania plików cookie znajdziesz w Polityce Cookie.