Czy wiesz, że... w Ostródzie działała Inspekcja Robotniczo-Chłopska?

Ciekawostki
Typography

Realizując uchwałę XVIII Plenum Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej z 22 grudnia 1984 roku o powołaniu Inspekcji Robotniczo-Chłopskiej (przez naród ironicznie nazywanej „irchą”), 18 lutego 1985 roku przy ostródzkim Rejonowym Ośrodku Pracy Partyjnej utworzony został 11 osobowy zespół do spraw utworzenia IR-Ch w rejonie Ostródy (w 1975 roku podzielono Polskę na 49 województw i zlikwidowano powiaty).

W skład zespołu weszli:

Jan Antochowski – przewodniczący, kierownik ROPP w Ostródzie,
Witold Piotrowski – zastępca przewodniczącego, wiceszef Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych (przed 1975 rokiem Komenda Powiatowa Milicji Obywatelskiej),
Kazimierz Ruczyński – zastępca przewodniczącego, kierownik firmy „Spedytor Mazurski”, prezes Miejskiego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego, zastępca przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej,
Czesława Hryniewiecka – członek, prezes Sądu Rejonowego, przewodnicząca Ligi Kobiet Polskich,
Ryszard Kowalski – członek, zastępca naczelnika Urzędu Skarbowego,
Krystyna Malinowska, członek, kierownik działu w ostródzkich Zakładach Mięsnych,
Jan Florczyk, członek, rolnik z Grabina, działacz Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, przewodniczący Gminnego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych,
Marian Balewski, członek, monter w PKS, wiceprzewodniczący Zarządu Miejskiego Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej,
Jan Gładziuk, członek, ślusarz w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego,
Henryk Szerszeń, członek, komendant straży przemysłowej w zakładach Unitra,
Henryk Grzechulski, członek, mechanik w ZUR Bynowo, I Sekretarz Podstawowej Organizacji Partyjnej.

Inspekcja Robotniczo-Chłopska powstała w Polsce na wzór tej, która działała w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1920-1934. Centralnie planowana, niewydolna gospodarka socjalistyczna nie była w stanie zabezpieczyć bieżących potrzeb polskiego społeczeństwa, zatem społeczeństwo radziło sobie samo tworząc spekulacyjny czarny rynek, co bardzo nie podobało się rządzącym. Jednak to nie walka ze spekulacją była najważniejszym celem IR-Ch. Było nim odzyskanie zaufania do władzy po stanie wojennym. Powołując przy terenowych komitetach partyjnych nowy organ, rządzący chcieli wskazać na czarny rynek jako główne, jeśli nie jedyne źródło problemów aprowizacyjnych oraz zbudować służbę obdarzoną społecznym poparciem.

Kluczową rolę w strukturze Inspekcji odgrywały powoływane na 2 lata grupy kontrolerów, wyłaniane spośród osób rekomendowanych przez organizacje partyjne i samorządowe. Tworzyły one 3 osobowe zespoły działające pod kierownictwem politycznym PZPR. Teoretycznie miały być obsadzanie robotnikami i chłopami, jako przedstawicielami „zdrowego trzonu” społeczeństwa, w rzeczywistości kontrolerzy inspekcji rekrutowali się głównie spośród aparatczyków PZPR, emerytów Milicji Obywatelskiej i Ludowego Wojska Polskiego, czyli tych wszystkich, od których władza podobno chciała się odciąć. Grupy kontrolerów odwiedzały sklepy, przedsiębiorstwa, zakłady rzemieślnicze itp., sprawdzając czy nikt aby nie handluje nielegalnym towarem, albo nie zawyża cen.

Inspekcje Robotniczo-Chłopskie działały w Polsce do 1989, kiedy to – w wyniku wprowadzenia gospodarki rynkowej – straciły rację bytu.

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS
zgoda
Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.
Możesz samodzielnie decydować o tym czy, jakie i przez jakie witryny pliki cookie mogą być zamieszczana na Twoim urządzeniu. Przeczytaj: jak wyłączyć pliki cookie. Szczgółowe informacje na temat wykorzystania plików cookie znajdziesz w Polityce Cookie.