Czy wiesz, że... w Ostródzie stacjonowali kiedyś lotnicy?

Ciekawostki
Typography

Lotniczy epizod Ostródy nie skończył się wraz z zamknięciem w 1919 roku lotniska, o którym pisaliśmy w jednej z poprzednich ciekawostek.  W 1958 roku do miasta przybyła grupa żołnierzy w celu przygotowania warunków do funkcjonowania 81 Samodzielnej Kompanii Radiotechnicznej (81 skrt), jako jednego z elementów systemu obrony powietrznej kraju. Prawie jednocześnie rozpoczęto przy ulicy Jagiełły, naprzeciw bramy wyjazdowej z „białych koszar”, budowę budynku sztabowego kompanii wraz z mieszkaniami służbowymi dla jej kadry oraz budowę w Kajkowie bazy radarowej, zwanej potocznie „górką”.

W budynku przy ul. Jagiełły na parterze mieściło się radiowe centrum nadawcze i odbiorcze kompanii, posiadające bezpośrednią łączność z 2 Pułkiem Radiotechnicznym w Gdyni, któremu kompania podlegała, oraz z 2 Korpusem Obrony Powietrznej Kraju w Bydgoszczy, w którego skład wchodził gdyński pułk. W pozostałych pomieszczeniach parteru urządzone były kancelarie dowódcy kompanii, dowódców załóg, szefów służb, dyżurka służby dyżurnej i inne pomieszczenia służbowe. W strukturze organizacyjnej kompanii nie było plutonów lecz załogi stacji radiolokacyjnej, radiostacji, dowodzenia i automatyzacji. Na pierwszym i drugim piętrze znajdowały się mieszkania służbowe kadry kompanii.

Bazę radarową w Kajkowie usytuowano na wzgórzu oznaczonym na mapach sztabowych numerem 153, a przez ostródzian zwanym popularnie Górą Napoleona. Jej budowę ukończono w 1960 roku, na miejsce sprowadzono stację radiolokacyjną i włączono obiekt do stałego dyżurowania w systemie obrony powietrznej kraju w obszarze 2 Korpusu OPK.
Żołnierze zasadniczej służby wojskowej byli zakwaterowani na terenie „białych” koszar na trzecim piętrze bloku koszarowego nr 13. Pierwszym dowódcą kompanii był mjr Łopaciński. W 1967 roku nastąpiła zmiana podległości kompanii w strukturze organizacyjnej OPK. Podporządkowano ją 6 batalionowi radiotechnicznemu w Warszawie, który wchodził w skład 1 Korpusu OPK stacjonującego na Bemowie.

Na początku 1968 roku, gdy delegatura WSW opuściła budynek usytuowany w północno-wschodniej części „białych koszar” jej miejsce zajęła 81 skrt, przenosząc tu dowództwo kompanii i kwaterując w nim żołnierzy służby zasadniczej.

W nowym miejscu kompania stacjonowała przez kolejnych dwadzieścia sześć lat, to znaczy do czasu jej rozformowania w 1994 roku.
Po majorze Łopacińskim dowódcą kompanii w latach 1963-1968 był kpt. Baran, w latach 1968-1970 kpt. Robert Dudzic, a w latach 1970-1974 mjr Marian Krychta. Kolejnymi dowódcami byli mjr Włodzimierz Kaczmarek w latach 1974-1979, a w latach 1979-1985 mjr Waldemar Piasecki, który przekazał obowiązki dowódcy majorowi Grzegorzowi Miście dowodzącemu kompanią do czasu jej rozformowania. Major Miśta był ostatnim i najdłużej dowodzącym tą kompanią oficerem.

Po rozformowaniu kompanii budynek przy ul. Czarnieckiego został wydzielony z kompleksu koszar i przekazany na potrzeby miasta. Ulokowano tu Centrum Kształcenia Ustawicznego, a obiekt techniczny w Kajkowie, po demontażu urządzeń wojskowych, został przekazany Agencji Mienia Wojskowego, która „górkę” sprzedała. Tym samym został jakby zatarty ostatni ślad ponad 35-letniego funkcjonowania „lotników” w Ostródzie, bo ze względu na stalowy kolor mundurów, jakie nosili żołnierze kompanii, tak właśnie w potocznym języku nazywało ich społeczeństwo Ostródy.

Według: Wiesław Kołodziej, Ostróda Miasto Garnizonowe, Ostróda 2011.
Zdjęcie: Romuald Aramowicz

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS
zgoda
Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.
Możesz samodzielnie decydować o tym czy, jakie i przez jakie witryny pliki cookie mogą być zamieszczana na Twoim urządzeniu. Przeczytaj: jak wyłączyć pliki cookie. Szczgółowe informacje na temat wykorzystania plików cookie znajdziesz w Polityce Cookie.